ପୂର୍ବ ପ୍ରକାଶିତ ଉତ୍ତାରୁ...
କମଳ ଲୋଚନ ଶ୍ରୀ ହରିଃ, କରେଣ ଶଙ୍ଖ ଚକ୍ରଧାରୀ,, ଖଗ ଆସନେ ଖଗପତି, ଖଟନ୍ତି ଲଷ୍ମୀ ସରସ୍ୱତୀ,, ଗରୁଡ଼ ଆସନେ ମୁରାରୀ, ଗୋପ ରେ ରଖିଲେ ବାଛୁରୀ,, ଘନ କଠିନ କଳେବର, ଘଟଣା ଶ୍ରୀମୁଖ ସୁନ୍ଦର,,,,, ଚନ୍ଦ୍ରମା ପ୍ରାୟେକ ବଦନ, ଚାହିଁଲେ ଖଣ୍ଡେ ଦୁଃଖ ମାନ, ଛତ୍ରୀ ଉତ୍ତମ ଶିରୋମଣୀ, ଛଟକେ ଆଣିଲେ ରୁକ୍ମିଣୀ,, ଜଗଜୀବନ ଦାଶରଥି, ଜାନକୀ ଦେବୀ ପ୍ରାଣ ପତି, ଝସକେତନ ପ୍ରାୟ ଶୋଭା, ଝଟକେ ବିଦ୍ୟୁତ ପ୍ରିୟା ଆଭା, ଟେକିଲେ ଦୁବ କରେ ଦାରୁ, ଟାଣ ପଣ ରେ ଭାଙ୍ଗେ ମେରୁ,, ଠୁଳ ସୁନ୍ଦର ଶିରୋମଣୀ, ଠାବେ କମଳା ଯାର ରାଣୀ,, ଦମ୍ବରୁଧର ଯାରେ ସେବା, ଡରେ ଖଟନ୍ତି ସର୍ବ ଦେବା,, ଢମ ଯେ କଲା ରାୟ କଂସ, ଢାଳେ ଅସୁର ଗଲା ନାଶ,,..... ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କର ଗୋପଲୀଳା ଅତୀବ ମଞ୍ଜୁଳ ରାସ ରଶାଳ, କାନ୍ତ କୋମଳ ଏବଂ ସଂଗୀତ ମୟ, ମଙ୍ଗଳ ମୟ ମହାପ୍ରଭୁ ଙ୍କର ଆବିର୍ଭାବ ରେ ଗୋପ ବୃନ୍ଦାବନବ୍ରଜ ଭୁମୀ ରେ ଦିବ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ଝଲକ, ନନ୍ଦନନ୍ଦନ ଗୋପୀନାଥ ଙ୍କର ଉପସ୍ଥିତି ବ୍ରଜଭୂମିକୁ ମୁଖରିତ କରିଛି, ବାତ୍ସାଲ୍ୟ ମମତାରେ ମା ଯଶୋଦା ବିଭୋର ଦେବ ଶିଶୁସୁଲଭ ନିଜ ସନ୍ତାନ କୁ ଦଣ୍ଡେ ମାତ୍ର ଛାଡି ରହି ପାରନ୍ତିନାହିଁ, ନନ୍ଦ ଉତ୍ସବ ର ମୁଖରିତ ରାତ୍ରୀ ପାହି ଯାଇଛି ଆଜି ଭାଦ୍ର ଦଶମୀ, ପୂଣିପବିତ୍ର ସଂକ୍ରାନ୍ତି, ଗୋପ ଦାଣ୍ଡରେ ପୁତନା ନିଜକୁ ଅତି ସୁନ୍ଦରୀ ରମଣୀ ଭାବରେ ରୂପାନ୍ତରିତ କରି ବେଣୀରେ ମଲ୍ଲୀ ମାଳାଝୁଲାଇ,ଫୁଲେଇ ହୋଇ ଚାଲୁଛି ପୁତନା, ଚାଲି ରେ ତାର ଲାବଣ୍ୟ ର ଛନ୍ଦ, ଆଖିରେ କାମନାର ନିଆଁ ଉନ୍ନତ ବକ୍ଷୋଜ ରୁ କ୍ଷୀର ବହି ଯାଉଛି, ଝୁଲି ଝୁଲି ପୁତନା ନନ୍ଦରାଜା ଙ୍କ ଗୃହ ଅଙ୍ଗନରେ ପହଂଚି ଯଶୋଦା ମା ଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଂଚି ଛଳନା କରି ପୁତନା କହିଲା ରାଣୀ ମା ମୁଁ ହତ ଭଗିନୀ ଜନ୍ମ କରି ପିଲାଟା କୁ ଖାଇଲି, ବିଚରା ଜନ୍ମ ହେଉଁ ହେଉଁ ମରିଗଲା, ମୋର ସ୍ତନ କ୍ଷୀର ଭାର ରେ ଫାଟି ଯାଉଛି ମୋତେ ତୁମ ପୁଅ କୁ ଦିଅ ମୁଁ ତାକୁ ମୋ ସ୍ତନ୍ୟ ପାନ କରାଇ ମୁଁ ଅଶ୍ଵସ୍ଥ ହେବି ମୋ କଷ୍ଟ ଲାଘବ ହେବ, ପୁତନା ର ମଧୁର ବଚନରେ ମା ଯଶୋଦା ପୁଅ କୁ ପୁତନା କୋଳ କୁ ଟେକି ଦେଲେ, ପୁତନା ତାର ସ୍ତନ ରେ ହଳାହଳ ବିଷ ଲେପନ କରିଥିଲା, ଶିଶୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ କୋଳରେ ପାଇ ପୁତନା କୁରୁଳି ଉଠିଲା, ଶିଶୁ ଟିକୁ ଅଚିରେ ମାରି ଦେଇ କଂସ ଠାରୁ ପୁରସ୍କାର ପୂଜା ପାଇବା ଆଶା ତାକୁ ଆହୁରି ପ୍ରମତ୍ତ କରିଦେଲା, ଘର କୋଣ ଯାଇ ସେ ବସି ପଡିଲା ଏବଂ ନିଜର ସ୍ତନ କୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କ ମୁଖରେ ଦେଇଦେଲା, ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କ୍ଷୀର ସାଙ୍ଗରେ ପ୍ରାଣ ଶୋଷି ନେଲେ ପୁତନା ଗର୍ଜନ କରି ଘୋର ରଡି କରି ଛଟପଟ ହୋଇ ମଲା, ପାହାଡ଼ ଭଳି ତାର ବିରାଟ ମୃତ ଶରୀର ଦେଖି ସମସ୍ତେ ଭୟରେ ଥରି ଉଠିଲେ,ତା ଛାତି ଉପରୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ ଘେନି ଆସି ମା ଯଶୋଦା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଚକିତ ହୋଇଗଲେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ହସୁଛନ୍ତି ମା ଙ୍କୁ ଚାହିଁ ଅପଲକ ତାଙ୍କ ନେତ୍ର, ପୁତନା ରକ୍ତ ବାନ୍ତି କରି ମରି ମରିବା ଖବର ଚାରି ଆଡେ ବ୍ୟାପୀ ଗଲା କଂସ ଏ ଖବର ଶୁଣି ପ୍ରମାଦ ଗଣିଲା ପୁତନା ମରଣ ଶୁଣି ଗୋପ ପୁର ବାସୀ ନନ୍ଦ ରାଜାଙ୍କ ଗୃହ କୁ ଆସି ରାକ୍ଷସୀ ପୁତନା କୁ ଦେଖି ଛାନିଆ ହୋଇଗଲେ, ସେମାନେ ରାଜା ନନ୍ଦ ଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି କହିଲେ ଅଦ୍ଭୁତ ଅଟେ ତୋ ବାଳକ, ସାମାନ୍ୟ ନୁହେଁ ଜାଣି ରଖ,, ତିନିଦିନର ଦେବ ଶିଶୁ, ଅଦ୍ଭୁତ କର୍ମ ଯେ ପ୍ରକାଶୁ, ଖସି ପଡୁଛି କି ଅକାଶୁ ସେଯେ ଗଙ୍ଗା ଯମୁନା,କ୍ଷୀର ସଙ୍ଗେ ପ୍ରାଣ ନାଶିଲେ ନାଶ ଗଲା ପୁତନା,, ଗହନ କାନନ ବନରେ ଘୋର ବରଷା କାଳ, ଗିରୀ ବାମ କରେ ଧରିଲେ ନନ୍ଦ ଯଶୋଦା ବାଳ,, ସାତ ବର୍ଷ ର ବାଳକ ସାତ ଦିନ ଧରି ଇନ୍ଦ୍ର କୋପ ରୁ ଗୋପ କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଗିରୀ ଗୋବର୍ଦ୍ଧନ ଧାରଣ କରିଥିଲେ ଦେବଇନ୍ଦ୍ର ଙ୍କର ଗର୍ବ ଗଞ୍ଜନ କରିଥିଲେ, ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜର ଭୁଲ ଜାଣି କାମଧେନୁ ସାହିତ ଆସି କ୍ଷମା ପ୍ରାର୍ଥୀ ହେଲା ଆକାଶ ଗଙ୍ଗା ରୁ ଐରାବତ ହସ୍ତୀ ଦ୍ୱରା ଜଳ ଅଣାଇ ଅଭିଷେକ କରି ଗୋବିନ୍ଦ ଭାବରେ ବନ୍ଦନା କରିଥିଲେ ଗୋବିନ୍ଦ ପୂଜା ଉପାସନା କରି ଥିଲେ, ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ପ୍ରକୃତୀ କୁ ପୂଜା କରିବାକୁ ଗୋପାଳ ମାନଙ୍କୁ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଥିଲେ ଗୋପରେ ସମସ୍ତେ ଶାନ୍ତିରେ ଖୁସିରେ ରହିବାକୁ ଲାଗିଲେ କୃଷ୍ଣ ବଳରାମ ଗୋ ଚାରଣ କରି ବାକୁ ଲାଗିଲେ ବକା ସୁର ଶକଟା ସୁର ପ୍ରଭୃତି ଙ୍କୁ ମାରି ବେଦ ପତି ବ୍ରହ୍ମା ଙ୍କ ଭ୍ରମ ଭଞ୍ଜନ କରି ଥିଲେ, ଗର୍ଗ ମୁନୀ ନାମ କରଣ କରି ଥିଲେ ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣ, ଗୋପରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଗୋବିନ୍ଦ ହରେ ମୂରାରେ ହେ ନାଥ ନାରାୟଣ ବାସୁଦେବ ବୋଲି ଗାଇ ବାକୁ ଲାଗିଲେ ଗୋପରେ ସମସ୍ତେ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ଲୀଳା ସଂଗୀତାୟନ ତାଙ୍କ ମଧୁର ବଂଶୀ ସ୍ୱନ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପରା ପ୍ରେମ ରେ ମନ୍ତ୍ରମୁଗ୍ଧ କରି ଗଢି ତୋଳିଛି, ଗୋବିନ୍ଦ ଗୋକୁଳାନନ୍ଦ ଗୋପାଳ ଗୋପୀ ବଲ୍ଳଭ ଗୋବର୍ଦ୍ଧନଧର ଧାର ତା ବନ୍ଦେ ଗୋମତୀ ପ୍ରିୟମ ଆଗକୁ ଗୋବିନ୍ଦ ରାସ ବିଷୟରେ ରସ ରହସ୍ୟ ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରିବା ଗୋବିନ୍ଦ ଜୟ ଗୋପାଳ ଜୟ ଜୟରାଧା ରମଣ ଗୋବିନ୍ଦ ହରିଃ ଗୋବିନ୍ଦ କ୍ରମଶଃ ଶ୍ରୀ ଚିତ୍ତରଞ୍ଜନ ମହାପାତ୍ର ସ୍ୱସ୍ତିକ ନିବାସ ଭାଣପୁର କଟକ 🌹🌹🙏🏿🌹🌹
No comments:
Post a Comment