ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ପଥର ଡାକ

🎶 ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ପଥର ଡାକ 🎶

ମୁଖଡା (Chorus)

ଅନ୍ୟକୁ ବଦଳାଇବା ଛାଡ଼ିଦେଲି ଯେଦିନ,

ନିଜକୁ ଚିହ୍ନିଲି ସେଦିନ ମୋ ମନ ।

ଗୁରୁତ୍ୱ ନାହିଁ ଲୋକ ମତାମତ,

ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଆଲୋକେ ଭରିଲା ଜୀବନ ।

(ହେ ପ୍ରଭୁ… ହେ ପ୍ରଭୁ…)

ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ପଥରେ ଚାଲୁଛି ଆମେ,

ମାୟା ଛାଡ଼ି ତୋ ଚରଣ ଧାମେ ॥

ପଦ୍ୟ – ୧ (Verse 1)

ଯେପରି ଅଛ ଲୋକେ, ସେପରି ସ୍ୱୀକାର,

ନାହିଁ ଆର ମନେ ଦ୍ୱେଷ ନା ଅହଂକାର ।

ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ନିଜେ ନିଜେ ସତ୍ୟ,

ବୁଝିଗଲି ଜୀବନର ଗୁପ୍ତ ଅର୍ଥତ୍ୱ ।

ମୁଖଡା (Repeat)

ଅନ୍ୟକୁ ବଦଳାଇବା ଛାଡ଼ିଦେଲି ଯେଦିନ,

ନିଜକୁ ଚିହ୍ନିଲି ସେଦିନ ମୋ ମନ…

ପଦ୍ୟ – ୨ (Verse 2)

ଘଟଣା ଓ ସମୟ ଯାହା ଦେଲା ଭାଗ୍ୟ,

ସ୍ୱୀକାର କରିଲି, ମିଳିଲା ସାନ୍ତ୍ୱନା ସତ୍ୟ ।

ଆଶା ବିହୀନ ସମ୍ପର୍କ, ସେବାରେ ଭରା,

ସ୍ୱାର୍ଥ ହରାଇ ମିଳିଲା ପ୍ରେମ ଝରା ।

ପଦ୍ୟ – ୩ (Verse 3)

କର୍ମ ଯାହା କରୁଛି, ନିଜ ପାଇଁ ଜାଣି,

ଫଳ ଆଶା ଛାଡ଼ି ଶାନ୍ତିକୁ ମାନି ।

ନାହିଁ ମୋତେ ଆର ନିଜକୁ ପ୍ରମାଣ,

ନିରବତା ମଧ୍ୟେ ମିଳେ ଭଗବାନ ।

ମୁଖଡା (Soft Repeat)

ଲୋକ ପ୍ରଶଂସା ନୁହେଁ, ନିଜେ ମୋ ସାଥୀ,

ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ମୋର ଆତ୍ମାର ସାକ୍ଷୀ ।

ପଦ୍ୟ – ୪ (Verse 4)

ଭେଦଭାବ ଛାଡ଼ି ଦେଖିଲି ସମତା,

ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟେ ଏକ ଦେବତା ।

ସୁଖ ମୋର ଏବେ ମୋ ମନରେ ରହେ,

ଦୁନିଆ ନୁହେଁ, ମୁଁ ନିଜେ ଭରସା ଦେଉଁ ମୋତେ ।

ପଦ୍ୟ – ୫ (Verse 5)

ଆବଶ୍ୟକତା ଓ ଇଚ୍ଛାର ଭେଦ ଜାଣି,

ଇଚ୍ଛା ତ୍ୟାଗ କରି ମିଳିଲା ସମାଧି ।

ଭୌତିକ, ପାରିବାରିକ, ସାମାଜିକ ମାୟା,

ଛାଡ଼ିଦେଲି, ମିଳିଲା ଆନନ୍ଦର ଛାୟା ।

ଶେଷ ମୁଖଡା (Final Chorus – Slow & Meditative)

ନିଜେ ନିଜେ ଯେତେବେଳେ ହେଲୁ ଆଲୋକ,

ସେଦିନ ମିଳିଲା ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଲୋକ ।

ଆସନ୍ତୁ ସମସ୍ତେ ଧରିବା ଏହି ପଥ,

ଶାନ୍ତି, ପ୍ରେମ ଓ ସତ୍ୟ ହେଉ ଆମ ରଥ ॥

ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତାର ପରିଚୟ

୧. ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବାର ଚେଷ୍ଟା ଛାଡ଼ି, ନିଜକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଆପଣ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ହୁଅନ୍ତି।

୨. ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଯେପରି ଅଛନ୍ତି, ସେହିପରି ନିଷ୍କାମ ଭାବେ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଆପଣ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ହୁଅନ୍ତି।

୩. ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ବୁଝିପାରନ୍ତି ଯେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମଣିଷଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସଠିକ୍, ସେତେବେଳେ ଆପଣ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ହୁଅନ୍ତି।

୪. ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ଘଟଣାବଳୀ ଓ ଚାଲିଥିବା ସମୟକୁ ନିଷ୍କପଟ ଭାବେ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଆପଣ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ହୁଅନ୍ତି।

୫. ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ସମସ୍ତ ସମ୍ପର୍କରୁ ଆଶା ଛାଡ଼ି, କେବଳ ସେବାଭାବରେ ସମ୍ପର୍କକୁ ପାଳନ କରନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଆପଣ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ହୁଅନ୍ତି।

୬. ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ଏହା ଜାଣି ସମସ୍ତ କର୍ମ କରନ୍ତି ଯେ ଆପଣଙ୍କ କର୍ମ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନୁହେଁ, ନିଜ ଆତ୍ମିକ ଉନ୍ନତି ପାଇଁ, ସେତେବେଳେ ଆପଣ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ହୁଅନ୍ତି।

୭. ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ନିଜ ମହତ୍ତ୍ୱକୁ ପ୍ରମାଣ କରିବା ପାଇଁ ସଂସାରକୁ କିଛି କହିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେତେବେଳେ ଆପଣ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ହୁଅନ୍ତି।

୮. ଯେତେବେଳେ ଆପଣଙ୍କର ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ଓ ଆତ୍ମସମ୍ମାନ ପାଇଁ ଲୋକମାନଙ୍କର ମତାମତ କିମ୍ବା ପ୍ରଶଂସାର ଆବଶ୍ୟକତା ନଥାଏ, ସେତେବେଳେ ଆପଣ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ହୁଅନ୍ତି।

୯. ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ଭେଦଭାବକୁ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଆପଣ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ହୁଅନ୍ତି।

୧୦. ଯେତେବେଳେ ଆପଣଙ୍କର ପ୍ରସନ୍ନତା କେବଳ ନିଜ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ, ସଂସାର ଉପରେ ନୁହେଁ, ସେତେବେଳେ ଆପଣ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ହୁଅନ୍ତି।

୧୧. ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ନିଜ ଆବଶ୍ୟକତା ଓ ଇଚ୍ଛାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ଥକ୍ୟ ବୁଝି, ସମସ୍ତ ଅନାବଶ୍ୟକ ଇଚ୍ଛାକୁ ତ୍ୟାଗ କରିପାରନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଆପଣ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ହୁଅନ୍ତି।

୧୨. ଯେତେବେଳେ ଆପଣଙ୍କର ସୁଖ କିମ୍ବା ଆନନ୍ଦ ଭୌତିକତା, ପାରିବାରିକତା କିମ୍ବା ସାମାଜିକ ପରିଚୟରେ ନିର୍ଭର କରେ ନାହିଁ, ସେତେବେଳେ ଆପଣ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ହୁଅନ୍ତି।