ବର୍ବରିକ ବିଶ୍ୱର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଧନୁର୍ଦ୍ଧର ଥିଲେ। କୌରବ ଏବଂ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ସମଗ୍ର ସେନାକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ତିନୋଟି ତୀର ଯଥେଷ୍ଟ ଥିଲା। ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ, ଭୀମଙ୍କ ନାତି, ବର୍ବରିକ, ଦୁଇ ଶିବିର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଥିବା ଏକ ପିପଲ ଗଛ ତଳେ ଠିଆ ହୋଇ ଘୋଷଣା କଲେ ଯେ ସେ ପରାଜିତ ପକ୍ଷରେ ଲଢ଼ିବେ। ଏହି ଘୋଷଣା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଚିନ୍ତିତ କରିଦେଲା।
ଯେତେବେଳେ ଅର୍ଜୁନ ଏବଂ ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ ଭୀମଙ୍କ ନାତି, ବର୍ବରିକଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ତାଙ୍କର ବୀରତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କୃତି ଦେଖିବା ପାଇଁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ, ବର୍ବରିକ ତାଙ୍କର ସାହସିକତାର ଏକ ଛୋଟ ପ୍ରଦର୍ଶନ କଲେ। କୃଷ୍ଣ କହିଲେ, "ଯଦି ତୁମେ ଗୋଟିଏ ତୀରରେ ଏହି ଗଛର ସମସ୍ତ ପତ୍ରକୁ ବିଦ୍ଧ କର, ତେବେ ମୁଁ ଗ୍ରହଣ କରିବି।" ଅନୁମତି ପାଇବା ପରେ, ବର୍ବରିକ ଗଛ ଆଡ଼କୁ ତୀର ଛାଡିଲେ।
ଯେତେବେଳେ ତୀରଟି ଗୋଟିଏ ପରେ ଗୋଟିଏ ସମସ୍ତ ପତ୍ରକୁ ବିଦ୍ଧ କରୁଥିଲା, ସେତେବେଳେ ଗୋଟିଏ ପତ୍ର ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ିଲା। କୃଷ୍ଣ ଏହା ଉପରେ ପାଦ ଦେଇ ଲୁଚାଇ ରଖିଲେ, ଆଶା କଲେ ଯେ ଏହା ପଳାଇଯିବ। ତଥାପି, ସମସ୍ତ ପତ୍ର ଭେଦ କରି ତୀରଟି କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଦ ପାଖରେ ଅଟକିଗଲା। ସେତେବେଳେ ବର୍ବରିକ କହିଲେ, "ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କ ପାଦ ତଳେ ଏକ ପତ୍ର ଅଛି। ଦୟାକରି ଆପଣଙ୍କ ପାଦ ଘୁଞ୍ଚାନ୍ତୁ। ମୁଁ ଏହି ତୀରକୁ କେବଳ ପତ୍ର ଭେଦ କରିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଇଛି, ଆପଣଙ୍କ ପାଦ ନୁହେଁ।"
ଏହି ଚମତ୍କାର ଦେଖି, କୃଷ୍ଣ ଚିନ୍ତିତ ହୋଇଗଲେ। ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ ଜାଣିଥିଲେ ଯେ ବର୍ବରିକ ତାଙ୍କ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ, ପରାଜିତଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ରହିବେ। ଯଦି କୌରବମାନେ ହାରୁଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଏ, ତେବେ ଏହା ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ବିପର୍ଯ୍ୟୟ ହେବ। ଯଦି ପାଣ୍ଡବମାନେ ହାରୁଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଏ, ତେବେ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ସମର୍ଥନ କରିବେ। ଏହିପରି, ସେ ଗୋଟିଏ ତୀରରେ ଉଭୟ ପକ୍ଷର ସେନାକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିବେ।
ତା'ପରେ ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ, ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବେଶରେ, ସକାଳେ ବର୍ବରିକଙ୍କ ଶିବିରର ଦ୍ୱାରରେ ପହଞ୍ଚି ଦାନ ମାଗିଲେ। ବର୍ବରିକ କହିଲେ, "ମାଗନ୍ତୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ! ଆପଣ କ'ଣ ଚାହାଁନ୍ତି?" ବ୍ରାହ୍ମଣ ପରି କୃଷ୍ଣ କହିଲେ, "ଆପଣ ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ।" କିନ୍ତୁ ବର୍ବରିକ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଫାଶରେ ପଡ଼ିଗଲେ, ଏବଂ କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ମାଗିଲେ।
ବର୍ବରିକ ତାଙ୍କ ପିତାମହ, ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ବିଜୟ ପାଇଁ ସ୍ୱେଚ୍ଛାକୃତ ଭାବରେ ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ବଳିଦାନ ଦେଲେ। ବର୍ବରିକଙ୍କ ବଳିଦାନ ଦେଖି, ଦାନ ପରେ, ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ବର୍ବରିକଙ୍କୁ କଳିଯୁଗରେ ନିଜ ନାମରେ ପୂଜା କରିବାର ବରଦାନ ଦେଇଥିଲେ। ଆଜି, ବର୍ବରିକଙ୍କୁ ଖଟୁ ଶ୍ୟାମ ଭାବରେ ପୂଜା କରାଯାଏ। କୃଷ୍ଣ ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ରଖିଥିଲେ ତାହାକୁ ଖଟୁ କୁହାଯାଏ।
ଅଜ୍ଞାତ ରହସ୍ୟ:
୧. ଖଟୁ ଶ୍ୟାମର ଅର୍ଥ "ମା ଶୈବ୍ୟମ୍ ପରାଜିତଃ"। ଅର୍ଥ, ପରାଜିତ ଏବଂ ନିରାଶଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ପ୍ରଦାନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି।
୨. ଖଟୁ ଶ୍ୟାମ ବାବା ହେଉଛନ୍ତି ବିଶ୍ୱର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଧନୁର୍ଦ୍ଧର, ଏବଂ କେବଳ ଭଗବାନ ରାମଙ୍କୁ ତାଙ୍କଠାରୁ ମହାନ ବୋଲି ବିବେଚନା କରାଯାଏ।
୩. ଖଟୁ ଶ୍ୟାମଙ୍କ ଜନ୍ମବାର୍ଷିକୀ ପ୍ରତିବର୍ଷ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ଦେବୁଥାନୀ ଏକାଦଶୀରେ ମହା ଆଡମ୍ବରରେ ପାଳନ କରାଯାଏ।
୪. ଖଟୁଙ୍କ ଶ୍ୟାମ ମନ୍ଦିର ବହୁତ ପ୍ରାଚୀନ, କିନ୍ତୁ ବର୍ତ୍ତମାନର ମନ୍ଦିରର ଭିତ୍ତିପ୍ରସ୍ତର ୧୭୨୦ ମସିହାରେ ସ୍ଥାପନ କରାଯାଇଥିଲା। ଐତିହାସିକ ପଣ୍ଡିତ ଝବରମଲ୍ଲ ଶର୍ମାଙ୍କ ଅନୁସାରେ, ୧୬୭୯ ମସିହାରେ ଔରଙ୍ଗଜେବଙ୍କ ସେନା ଏହି ମନ୍ଦିରକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଥିଲେ। ସେହି ସମୟରେ ମନ୍ଦିରକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେବା ପାଇଁ ଅନେକ ରାଜପୁତ ନିଜ ଜୀବନ ବଳିଦାନ ଦେଇଥିଲେ।
୫. ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବାବା ଖଟୁ ଶ୍ୟାମ ମେଳା ଖାଟୁ ଶ୍ୟାମ ମନ୍ଦିର ପରିସରରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୁଏ। ଏହି ମେଳା ହିନ୍ଦୁ ମାସ ଫାଲଗୁନ ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ଷଷ୍ଠ ଦିନଠାରୁ ଫାଲଗୁନ ମାସର ଦ୍ୱାଦଶ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଥାଏ। ଏକାଦଶ ଦିନ ମେଳା ପାଇଁ ଏକ ବିଶେଷ ଦିନ।
୬. ବରବାରିକ ଦେବୀଙ୍କ ଭକ୍ତ ଥିଲେ। ଦେବୀଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ସ୍ୱରୂପ, ସେ ତିନୋଟି ଦିବ୍ୟ ତୀର ପାଇଥିଲେ ଯାହା ସେମାନଙ୍କର ଲକ୍ଷ୍ୟସ୍ଥଳକୁ ଭେଦ କରି ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରି ଆସିବ। ଏହା ବର୍ବାରିକଙ୍କୁ ଅଜେୟ କରିଦେଇଥିଲା।
୭. ବରବାରିକ ତାଙ୍କ ପିତା ଘଟୋତ୍କଚଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଲୁଚି ରହିଥିବା ଥିଲେ।
୮. କୁହାଯାଏ ଯେ ଯେତେବେଳେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ମାଗିଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ବର୍ବାରିକ ସାରା ରାତି ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ। ସେ ଫାଲଗୁନ ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ଦ୍ୱାଦଶ ଦିନ ସ୍ନାନ କରି ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ। ତା’ପରେ ସେ ନିଜ ହାତରେ ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ କାଟି ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିଥିଲେ।
୯. ମୁଣ୍ଡ ଦାନ କରିବା ପୂର୍ବରୁ, ବର୍ବରିକ ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧ ଦେଖିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ। ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡକୁ ଏକ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରେ ରଖି ତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଦେବା ପାଇଁ ଦର୍ଶନ ଦେଇଥିଲେ।
୧୦. ଯୁଦ୍ଧ ଶେଷ ହେବା ପରେ, ଯେତେବେଳେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ବିଜୟର ଶ୍ରେୟ କାହାକୁ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ ସେ ବିଷୟରେ ବିତର୍କ କରୁଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଥିଲେ ଯେ କେବଳ ବର୍ବରିକଙ୍କ ମସ୍ତକ ଏହା ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଇପାରିବେ। ସେତେବେଳେ ବର୍ବରିକା କହିଥିଲେ ଯେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ସୁଦର୍ଶନ ଉଭୟ ପକ୍ଷରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ଦ୍ରୌପଦୀ ମହାକାଳୀ ଭାବରେ ରକ୍ତ ପିଉଥିଲେ।
ସୌଜନ୍ୟ
No comments:
Post a Comment