ଲିଭି ଲିଭି ଯାଇଛି

ଲିଭି ଲିଭି ଯାଉଛି

*ଧରମ ବନ୍ଧୁ,*

*ସିନ୍ଦୂର ବିନ୍ଦୁ*

*ପଖିଆ କାନ୍ଧୁ,*

*ନୈଷ୍ଠିକ ହିନ୍ଦୁ*

*କମାର ଶାଳ,*

*ହଳ ଲଙ୍ଗଳ*

*ଲାଉର ଥାଳ,*

*କଉଡ଼ି ଖେଳ*

*ଧାନ ବେଙ୍ଗଳା,*

*ଅମଳ ଖଳା*

*ତେଲର ପଳା,*

*କୂଅ ଉଝୁଳା*

*ପାଦେ ଅଳତା,*

*ରିବନ ଫିତା*

*ବରଡା ଛତା,*

*ମଞ୍ଜା ରାଇତା*

*ବରଡା ଚଟ,*

*ଗୁରୁଜୀ ଛାଟ*

*ଖଡ଼ି ସିଲଟ,*

*ଝିଅଙ୍କ ଜଟ*

*ମାଆ ପଣତ,*

*କଙ୍କଣ ହାତ*

*କେନ୍ଦରା ଗୀତ,*

*ନାଉରୀ କାତ*

*ଢ଼ିଙ୍କି ପାହାର,*

*ପାଲିଙ୍କି ବର*

*ଡାଆଣୀ ଡର,*

*ଭୂତ ନଜର*

*କଲମ କାଳି,*

*ଘର ଛୁଆଳି*

*ଗାୟକ ଅଳି,*

*ଚନ୍ଦନ ଥାଳି*

*କାଠ କଠଉ,*

*ଚୁଲି ପିଠଉ*

*ଲେଖା ଚିଟଉ,*

*ପକ୍ଷୀ ଜଟାୟୁ*

*ଚିଲ ଶାଗୁଣା,*

*କାନ୍ଥରେ ଠଣା*

*ଖୋଲୁଅ ଘଣା,*

*କାନ୍ଥ ଆଲଣା*

*ବିବାହ ଝୋଟି,*

*ପିଲାଙ୍କ ଖଟି*

*ପଲମ ରୁଟି,*

*ରିବନ ଚୁଟି*

*କୂଅର ପାଣି,*

*ବୋହୁ ଓଢ଼ଣୀ*

*ପର୍ବ ପର୍ବାଣୀ,*

*ଗାଈ ତୋରାଣି*

*ଶଗଡ଼ ଗାଡି,*

*ଗୁଣି ଗାରେଡ଼ି*

*ପାରାଙ୍କ ଭାଡ଼ି,*

*ବଇଦ ନାଡ଼ି*

*କୃଷି ଦର୍ଶନ,*

*ରେଡ଼ିଓ ଗାନ*

*ଖଣିରେ ଧାନ,*

*କୁଣିଆ ପାନ*

*ଗୋବର ପାଣି,*

*ଆଈ କାହାଣୀ*

*ମାଟି ଘୋଡଣୀ,*

*ମାଠିଆ ପାଣି*

*ହାତ ବିଞ୍ଚଣା,*

*ବାହା କାନ୍ଦଣା*

*ହେଁସ ମଶିଣା,*

*ସିକା ଚାରଣା*

*ସଞ୍ଜ ଗୋଧୂଳି,*

*ପିଠା ଚକୁଳି*

*ରଜର ଦୋଳି,*

*ଦେବତା ବଳି*

*ଚୁଲିରେ ଜାଳ,*

*ଫୁଙ୍କିଲା ନଳ*

*ହାଣ୍ଡି ପଖାଳ,*

*ଢିଙ୍କି ଚାଉଳ*

*ଚଟ ଆସନ,*

*ଅର୍କର ପାନ*

*ସାଧୁ ସମ୍ମାନ,*

*ଭିକ୍ଷୁଙ୍କୁ ଦାନ*

*ଶିକାରେ ଦହି,*

*ଲଙ୍ଗଳ ମହି*

*ପୁରାଣ ବହି,*

*ଉଖୁଡା ଖଇ*

*ବତି ଲଣ୍ଠନ,*

*ବଟୁଆ ପାନ*

*ପୋଇ ମଥାନ,*

*ଅମାର ଧାନ*

*ପତର ପୋଥି,*

*ମଙ୍ଗଳ ତିଥି*

*ବନ୍ଧୁ ଅତିଥି,*

*ଦୁଃଖର ସାଥୀ*

*ଶିଳ ବାଟଣ,*

*ଛାଇଵା ଛଣ*

*ପଡୋଶୀ ତୁଣ,*

*ମାପ ମହଣ*

*ବୁଢ଼ା ଶଙ୍ଖାରୀ,*

*କାହାଣୀ ପରୀ*

*ପୂଜା ବାଛୁରୀ,*

*ସହିଷ୍ନୁ ନାରୀ*

*ଲୁଣ କାଠୁଆ,*

*ମାଟି ମାଠିଆ*

*ନାଲି ଚା ମଜା,*

*ଚାଉଳ ଭଜା*

*ପାଚିଲା କେନ୍ଦୁ,*

____________

 *ବି.ଦ୍ର --*

 *ଉପରୋକ୍ତ ତଥ୍ୟମାନ ଆମେ*

 *90ଦଶକ ପୂର୍ବରୁ ଜନ୍ମିତ ବ୍ୟକ୍ତି ମାନେ*

 *ଅଳ୍ପେ ବହୁତେ ନିଶ୍ଚିତ ମନେଥିବ ।* *ଆମର ଉତ୍ତର ପୁରୁଷ ମାନଙ୍କୁ ଏ ଗୁଡ଼ିକ ଚିଡ଼ିଆ ଘରେ ସାଇତା ହୋଇ ରହିଥିବା ଦ୍ରବ୍ୟଭଳି ଲାଗିବ । ଆମେ ଏମିତି ସନ୍ଧିକ୍ଷଣରେ ଜନ୍ମିତ ଭାଗ୍ୟବାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଯେ କି ପ୍ରାଚୀନକୁ ଦେଖିଛେ ଆଧୁନିକତାକୁ ଆପଣେଇଛେ ଉଗ୍ର ଆଧୁନିକତା ମଧ୍ୟରେ ସନ୍ତୁଳିତ ହୋଇ ଚାଲିଛେ ।  ଆମେ ଧାନ ବେଙ୍ଗଳା ପଛରେ ବୁଲିଛେ* *ଢିଙ୍କିକୁଟା ଚାଉଳ ଖାଇଛେ ,* *ଶିଳବଟା ବେସର  ଖାଇଛେ ,* *ପିତଳ ହଣ୍ଡାରେ ରନ୍ଧା ଖେଚୁଡ଼ି ଓ ଗୁଡ଼ଦିଆ ଆମ୍ବିଳ ଓ ମହୁର ଭୋଜି ମାନଙ୍କରେ ଖାଇଛେ ।*

  *ଆଉ ଏଇନେ ଖାଉଚ୍ଛେ ମଧ୍ୟ  ଜମାଟ ରୁ  ମଗା ହୋଇ ଆସିଥିବା  ପିଜା , ବର୍ଗର , ସ୍ୟାଣ୍ଡଉଇଚ ,  ଇତ୍ୟାଦି କେତେ କଣ ଯାହାର ନାମ ଆମକୁ ଜଣା ନାହିଁ  କିନ୍ତୁ ଆମ ଛୁଆଙ୍କ ଛୁଆମାନେ ତା ଉପରେ ପଟୁ । ସେ ଯାହାହେଉ ଉପରୋକ୍ତ ତଥ୍ୟ ମାନ ପଢ଼ିବା ଦ୍ଵାରା ଆମକୁ ସେଇ ପିଲାଦିନକୁ ନେଇ ଯାଇଛି । ବୋଉର  ଧାନ କୁଟା , ଖୁଡି ଜେଠେଇଙ୍କ  ମାଣ୍ଡିଆ ଘୋରା ,  ବୁଢୀମା ଅଣ୍ଟାରେ ଖୋଷିଥିବା କରାଟ ଭିତରେ ଥିବା ଚାରଣି ଆଠଣି ର ଝମ ଝମ ଶବ୍ଦ , ଦାଣ୍ଡରେ ବିଶାବାଡି ଧରି ଚାଷୀ ଭାଇ ମାନଙ୍କ ପରିବା ବିକା । ଘରେ ପଇସା ନଥିଲେ ଧାନ, ଚାଉଳ, ମୁଗ , ବିରି ଆଦି ଦୋକାନରେ  ବଦଳାଇ ସଉଦା ଆଣିବା । ତା ବି ପ୍ରତିଦିନ । ଏହି ଘଟଣା ସ୍ମରଣ ଆମକୁ ଆମର ଛୋଟପଣର ବା  ଦାରିଦ୍ର୍ୟତା ପରିପ୍ରକାଶ  ନୁହେଁ ବରଂ ହଜି ହଜି ଯାଉଥିବା ତତ୍କାଳୀନ ସଙ୍ଘର୍ଷମୟ ସାମାଜିକ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ସ୍ମୃତିଚାରଣ ମାତ୍ର ।*